Ölü hesaplama, bir uçağın (veya herhangi bir aracın) konumunun, kara işaretleri veya GPS gibi harici referanslara dayanmadan, bilinen bir konumdan itibaren rotasını, hızını, zamanını ve yönünü hesaplayarak belirlendiği geleneksel bir navigasyon yöntemidir. Bu yöntem, mevcut konumu tahmin etmek için pusula, hava hızı göstergesi ve saat gibi aletlerin kullanılmasını içerir.
Tahmini hesaplamanın temel unsurları şunlardır:
- Rota : İzlenmesi amaçlanan yön veya doğrultu, genellikle gerçek kuzeyden veya manyetik kuzeyden derece cinsinden ölçülür.
- Hız : Uçağın seyahat ettiği oran, genellikle knot cinsinden ölçülür.
- Süre : Kurs boyunca seyahat ederek geçirilen süre.
- Rüzgar Düzeltmesi : Uçağın planlanan rotada kalmasını sağlamak için, rüzgar sapmasına göre rotanın ayarlanması.
Tespit yöntemi, genellikle diğer navigasyon yardımcılarının (örneğin, görsel referanslar, radar, GPS) mevcut olmadığı durumlarda veya tanımlanabilir kara işaretlerinin bulunmadığı alanların üzerinden uçarken kullanılır. Eski bir teknik olmasına rağmen, havacılık ve denizcilik navigasyonunda hayati bir yedek navigasyon yöntemi olmaya devam etmektedir.
